Prezent na urodziny kolegi z przedszkola. Ile wydać i co kupić

W punkcie przedszkolnym na Zatorzu było czworo dzieci. Urodziny zdarzały się cztery razy w roku. W nowym przedszkolu w grupie Julka jest kilkanaścioro dzieci, a w październiku zaczęła się fala zaproszeń. Trzy w październiku, dwa w listopadzie. Zaproszenia przychodzą na grupę rodziców w komunikatorze albo jako kartka w szafce.

Przy pięciu urodzinach w dwa miesiące prezent przestaje być drobiazgiem. Usiedliśmy z żoną i ustaliliśmy kilka rzeczy, zanim pierwszy prezent został kupiony w panice w sobotę rano.

Ile wydać

Nie ma na to oficjalnej stawki i dobrze. Z rozmów z rodzicami z grupy wynika, że przy prezentach dla czterolatków w 2026 r. kwoty w Olsztynie to zwykle od trzydziestu do sześćdziesięciu złotych. Niektórzy dają więcej, niektórzy mniej. Nikt nie liczy.

Ustaliliśmy stały budżet: pięćdziesiąt złotych na prezent. Bez względu na to, czy to kolega, z którym Julek bawi się codziennie, czy dziecko, które zna z widzenia. Stały budżet zdejmuje z nas decyzję przy każdym zaproszeniu. Pięć prezentów w dwa miesiące to dwieście pięćdziesiąt złotych, sporo, ale do zaplanowania.

Na naszych urodzinach Julka w czerwcu, o których pisałem w tekście o urodzinach w domu, prosiliśmy rodziców o drobne prezenty, najlepiej książki albo coś do rysowania. Nie wszyscy się do tego stosowali. Teraz rozumiem, że łatwo prosić o drobiazg, a trudniej przyjść z drobiazgiem, kiedy inni przyszli z wielkim pudłem.

Co kupujemy

Mamy listę sprawdzonych pomysłów w telefonie. Takich, które sprawdziły się u Julka i dostały pozytywny odbiór od rodziców kolegów.

• Książki. Obrazkowe, z krótkim tekstem, o zwierzętach, pojazdach, przygodach. Jedna dobra książka mieści się w budżecie. Wybieramy te, które sami czytaliśmy Julkowi i które przeszły test „jeszcze raz”.
• Zestawy plastyczne. Kredki w metalowym pudełku, farby do malowania palcami, plastelina w kilku kolorach, duży blok. Coś, co się zużywa i nie zajmuje miejsca na półce na lata.
• Proste gry planszowe. Dla dzieci od czterech lat, z kostką i pionkami, bez czytania. Gra, w którą czterolatek może zagrać z rodzicem w deszczowe popołudnie.
• Puzzle. Od trzydziestu do sześćdziesięciu elementów, z obrazkiem, który dziecko lubi.
• Zestawy do eksperymentów i zabawy na dworze. Lupa, pudełko do obserwacji owadów, kreda do rysowania na chodniku, bańki mydlane w dużym zestawie.

Czego unikamy: zabawek z drobnymi elementami bez pewności, że w domu nie ma młodszego rodzeństwa. Zabawek głośnych, grających, z bateriami. Rodzice kolegów nie zawsze się z nich cieszą, a my sami wiemy, co znaczy grająca zabawka o szóstej rano. Słodyczy jako prezentu. I rzeczy dużych, które zajmują pół pokoju. Po porządkach, o których pisałem w tekście o zabawkach, wiemy, ile miejsca zajmuje każde duże pudło.

Pytanie do rodziców

Przy kilku zaproszeniach zapytałem rodziców solenizanta, co dziecko lubi i czego na pewno nie chce. Jedni ucieszyli się z pytania i odpowiedzieli konkretnie: „Kocha dinozaury, ma za dużo aut”. Inni napisali „cokolwiek”. W grupie rodziców czasem ktoś proponuje zrzutkę na jeden większy prezent od kilku rodzin. Dwa razy się dołączyliśmy, kwota na rodzinę była podobna do naszego budżetu.

Paragon wkładamy do koperty z laurką. Jeśli prezent się powtórzy albo nie spodoba, rodzice mogą go wymienić. Nikt się nie obraża.

Laurka od Julka

Każdy prezent ma laurkę narysowaną przez Julka. Składamy kartkę A4 na pół, on rysuje, ja piszę po wewnętrznej stronie: „Wszystkiego najlepszego, Julek”. Rysunki są zawsze podobne: słońce z dwunastoma promieniami, domek z kominem, czasem walec. Rodzice kolegów mówią, że laurka jest dla nich ważniejsza niż prezent. Może mówią z grzeczności, ale Julek przy rysowaniu myśli o koledze, a to się liczy.

Julek wybiera też prezent, ale z dwóch, trzech rzeczy, które my wybraliśmy w budżecie. Pierwszy raz pozwoliłem mu wybierać w sklepie bez ustalenia ceny. Wybrał największy zestaw klocków z najwyższej półki. Przy kasie, kiedy odłożyłem go na miejsce, był płacz. Od tamtej pory wybór jest z gotowej trójki.

Gość na cudzych urodzinach

Prezent to jedno. Drugie to same urodziny, na które Julek idzie jako gość. Z dotychczasowych urodzin dwa były w domu, jedno w sali zabaw i jedno w kawiarni z kącikiem dla dzieci.

Przy każdym zaproszeniu pytamy rodziców solenizanta, czy zostajemy, czy mamy przyjść na odbiór. Przy czterolatkach większość rodziców woli, żeby jeden dorosły został. W sali zabaw z animatorem bywa, że rodzice siedzą w kawiarni obok, a dzieci bawią się pod okiem animatora. Wtedy i tak zostaję w pobliżu, bo Julek po godzinie hałasu potrzebuje chwili ze mną w spokojnym kącie.

Informujemy o alergiach, jeśli są. U Julka nie ma, ale u kuzyna z orzechami wiem, jak to ważne dla rodziców solenizanta.

Ustalamy godzinę wyjścia. Julek na urodzinach w głośnym miejscu wytrzymuje półtorej godziny, potem się wyłącza. Jeśli przyjęcie trwa trzy godziny, wychodzimy wcześniej, z podziękowaniem, i nikt się nie obraża.

Raz Julek nie chciał iść wcale. Kolega, który miał urodziny, „zabrał mu autobus” w przedszkolu tydzień wcześniej. Nie zmuszaliśmy go. Poszedł prezent z laurką, przyniesiony do przedszkola następnego dnia. Kolega dostał laurkę z autobusem, a Julek uznał, że sprawa jest zamknięta.

Zapasowy prezent

Najlepsza rzecz, jaką zrobiliśmy: mamy w szafie dwa zapasowe prezenty. Książkę i zestaw plastyczny, kupione przy okazji promocji, zapakowane w zwykły szary papier. Kiedy zaproszenie przychodzi w czwartek na sobotę, nie biegamy po sklepach. Bierzemy z szafy, dorysowujemy laurkę, gotowe.

Po każdych urodzinach uzupełniamy zapas. Wydatek jest ten sam, tylko bez nerwów. Przy urodzinach kolegów mamy jedną zasadę: zawsze jeden prezent w szafie.

Dziś, jedenastego listopada, przedszkole jest zamknięte, a my siedzimy przy stole i Julek rysuje laurkę dla kolegi, który ma urodziny w sobotę. Słońce ma tym razem czternaście promieni. Zapytałem dlaczego. „Bo on jest wyższy ode mnie”.